Luperkalia

Bardzo dawno temu w greckiej Arkadii żył sobie człowiek o imieniu Lykaon, 

o którym wiadomo tylko tyle, że złożył Nyktimosa, swego syna, w ofierze Zeusowi jako bogu światła, 

a zrobiwszy to, zamienił się w wilka.

Według Platona podczas ustanowionego przez Lykaona święta Lykajów (święta wilków), 

z mięsem zwierząt mieszano mięso ludzkie – ten, kto zjadł akurat to ostatnie, przemieniał się w wilka. 

Do ludzkiego ciała mógł powrócić tylko wówczas, 

jeśli w ciągu dziewięciu lat bycia wilkiem nie zjadł żadnego człowieka...

Święto Lykajów dało podstawy rzymskiemu świętu Luperkaliów

(nazwa to połączenia słów lupus – wilk i arceo – chronić), 

ale jego początki właściwie do dzisiaj są owiane tajemnicą. 

Podczas święta czczono postać Luperkusa, najczęściej identyfikowaną z bogiem Faunem, 

opiekunem leśnych stworzeń, jak również mityczną wilczycę, 

która wykarmiła Remusa i Romulusa, założycieli Wiecznego Miasta. 

Obrzędy przeprowadzano w pobliżu groty Luperkal na Palatynie, gdzie wedle mitu mieszkała wilczyca 

i jej wychowankowie.

Jak wiele pogańskich świąt, Luperkalia miały także związki z rytuałami płodności:

 ubrani tylko w koźlą skórę, na podobieństwo Fauna, kapłani, zwani Luperkami, 

chłostali wiernych - głównie kobiety, które dzięki temu miały szybciej zachodzić w ciążę.

 Najpierw jednak składano ofiarę z kozła i psa, których krwią smarowano czoła dwóch młodych mężczyzn. 

Następnie ze skór ofiarnych zwierząt kręcono bicze, zwane februa (stąd łacińska nazwa lutego, Februarius) 

i rozpoczynał się bieg po Palatynie.

Święto obchodzono w okolicach 14 lutego (dokładniej: od 13 do 15 dnia miesiąca Februarius). 

14 lutego był w kalendarzu rzymskim świętem bogini Junony, patronki małżeństw, 

i w tym dniu młode dziewczęta zapisywały swoje imię na losach, które wrzucano do pudełka. 

Następnie chłopcy losowali imiona i w ten sposób dobierano pary, w których brało się udział
w nadchodzących uroczystościach; bardzo często wspólne świętowanie kończyło się małżeństwem.

Luperkalia przetrwały aż do roku 496, kiedy to papież Gelazjusz I zakazał ich obchodzenia 

i zastąpił pogańskie uroczystości dniem świętego Walentego. Dziś, po pierwotnym kilkudniowym święcie płodności, pozostał nam politycznie poprawny dzień zakochanych...

Jako, że o Faunie i Luperkaliach była mowa nie może tu zabraknąć tego wspaniałego,
niemieckiego zespołu i jego wersji Luperkariów:

Czarne Serce: 
Kryształy Swarovskiego: serce i brioletka w kolorze jet /czarne
srebro pr. 999, oksydowane i polerowane
rzemień zamszowy czarny
niedostępny


Ściskam!
K.