Cuda i dziwy.

Spadł kiedyś w lipcu 

Śnieżek niebieski,
Szczekały ptaszki,

Ćwierkały pieski.

Fruwały krówki

Nad modrą łąką,

Śpiewało z nieba

Zielone słonko. 

Gniazdka na kwiatach

Wiły motylki,

Trwało to wszystko

Może dwie chwilki. 

A zobaczyłem

Ten świat uroczy,

Gdy miałem właśnie

Przymknięte oczy. 

Gdym je otworzył,

Wszystko się skryło

I znów na świecie

Jak przedtem było. 

Wszystko się pięknie

Dzieje i toczy...

lecz odtąd - często

przymykam oczy.*

* Julian Tuwim, Cuda i dziwy

Gdy byłam dzieckiem, bardzo lubiłam ten wiersz.
Być może dlatego, że często, gdy zamykałam oczy,
widziałam równie "dziwny" i piękny świat?

Dziś mam dużo więcej lat, ale niewiele się zmieniło od czasów dzieciństwa. 

Nadal bardzo lubię ten wiersz.
I nadal, pod zamkniętymi powiekami, mam swój świat. 

Tylko dzięki temu fragmentowi dziecka we mnie, rodzą się czasami dziwne pomysły...

...jak te pierścionki. :-)

 1. Warkocz:

srebro pr. 999, nieoksydowane, polerowane;

Topaz mistyczny w opalizujących odcieniach czerni;

regulowany;

dostępny.

2. Steampunk:

srebro pr. 999 (drut i blacha), oksydowane, polerowane;

regulowany;

niedostępny. 

Uściski!

K. 

Ps. Mój wisiorek zdobył III nagrodę w konkursie "Flamenco",
organizowanym przez sklep To co kocham !