Brzoza, ta białokora i wysmukła piękność, to jedno z najbardziej znanych drzew.
Wiosną okrywa się mgiełką delikatnych, zileonych listków, jesienią mieni się złotem w słońcu.
W młodości bardzo szybko rośnie, a dożywa nawet 100 lat.
Dzieli się z nami milionami nasion (mikroskopijnych orzeszków ze skrzydełkami), jest wytrzymała,
a do pełni szczęścia potrzebuje jedynie dużo słońca.
Prawie, jak idealna żona, prawda? ;-)
Wiosną okrywa się mgiełką delikatnych, zileonych listków, jesienią mieni się złotem w słońcu.
W młodości bardzo szybko rośnie, a dożywa nawet 100 lat.
Dzieli się z nami milionami nasion (mikroskopijnych orzeszków ze skrzydełkami), jest wytrzymała,
a do pełni szczęścia potrzebuje jedynie dużo słońca.
Prawie, jak idealna żona, prawda? ;-)
Szacuje się, że pierwsze brzozy pojawiły się na Ziemi około 90 milionów lat temu.
Przetrwały epokę lodowcową, a 10 tysięcy lat temu pierwsze ich gatunki,
wraz z sosnami, utworzyły pierwsze lasy.
Również dziś brzozy jako pierwsze zarastają każdy wolny skrawek ziemi - są pierwszymi,
które zamieszkują ugory, zręby, hałdy, wydmy,
miejsca strawione pożarem, rudery i zgliszcza budowli.
Użyźniają i przygotowują ziemię, a następnie ustępują miejsca innym drzewom,
pozwalając powstać lasom.
Przetrwały epokę lodowcową, a 10 tysięcy lat temu pierwsze ich gatunki,
wraz z sosnami, utworzyły pierwsze lasy.
Również dziś brzozy jako pierwsze zarastają każdy wolny skrawek ziemi - są pierwszymi,
które zamieszkują ugory, zręby, hałdy, wydmy,
miejsca strawione pożarem, rudery i zgliszcza budowli.
Użyźniają i przygotowują ziemię, a następnie ustępują miejsca innym drzewom,
pozwalając powstać lasom.
Brzoza jest symbolem duchowego oczyszczenia i w takiej roli występowała już w czasach antycznych. Także i dziś służy podczas wszelkich szamańskich rytuałów.
W czasach przedchrześcijańskich symbolizowała boginię Frigg, matkę Północy, bogini małżeństwa, płodności i oczyszczającego deszczu.
Frigga podróżowała na brzozowej miotle w szatach, które sama utkała z chmur.
To dzięki temu miotła odgrywa ważną rolę w wielu tradycjach ludowych,
chociaż nie wszyscy wiążą to z wierzeniami Skandynawów.
W czasach przedchrześcijańskich symbolizowała boginię Frigg, matkę Północy, bogini małżeństwa, płodności i oczyszczającego deszczu.
Frigga podróżowała na brzozowej miotle w szatach, które sama utkała z chmur.
To dzięki temu miotła odgrywa ważną rolę w wielu tradycjach ludowych,
chociaż nie wszyscy wiążą to z wierzeniami Skandynawów.
Równie ciekawe są lecznicze i magiczne właściwości brzozy.
Od niepamiętnych czasów jej sok, określany łzami, stosowano
do obmywania ran i schorzeń skórnych.
W sklepach ze zdrową żywnością również dziś spotkamy zabutelkowaną magię tego drzewa.
Dawniej uważano, że zjedzenie młodych pędów brzozy przyspiesza wzrost - być może dlatego Skandynawowie są dość wysokim narodem? ;-)
Najstarszym lekiem brzozowym jest zaś wyciąg z grzyba brzozowego - włóknouszka ukośnego,
który działa przeciwzapalnie, przeciwwirusowo i przeciwbakteryjnie.
Od niepamiętnych czasów jej sok, określany łzami, stosowano
do obmywania ran i schorzeń skórnych.
W sklepach ze zdrową żywnością również dziś spotkamy zabutelkowaną magię tego drzewa.
Dawniej uważano, że zjedzenie młodych pędów brzozy przyspiesza wzrost - być może dlatego Skandynawowie są dość wysokim narodem? ;-)
Najstarszym lekiem brzozowym jest zaś wyciąg z grzyba brzozowego - włóknouszka ukośnego,
który działa przeciwzapalnie, przeciwwirusowo i przeciwbakteryjnie.
Magiczne właściwości tego drzewa cenione są od bardzo dawna.
Krzyże brzozowe na grobach, jeszcze przed czasami chrześcijańskimi - zapewniały zarówno zmarłym, jak i ich rodzinom, ukojenie i spokój.
Podobno dawni Finowie chowali swoich bliskich zwróconych nogami na południe,
a u głowy sadzili brzozę, która przechylając się coraz bardziej
na południe - ku słońcu - otulała grób
i chroniła zmarłego przed nieproszonymi gośćmi.
Krzyże brzozowe na grobach, jeszcze przed czasami chrześcijańskimi - zapewniały zarówno zmarłym, jak i ich rodzinom, ukojenie i spokój.
Podobno dawni Finowie chowali swoich bliskich zwróconych nogami na południe,
a u głowy sadzili brzozę, która przechylając się coraz bardziej
na południe - ku słońcu - otulała grób
i chroniła zmarłego przed nieproszonymi gośćmi.
Jednak brzoza to także symbol radości - zarówno Germanie, Słowianie, jak i Skandynawowie
uznawali czas kwitnienia brzóz za czas szczęśliwy i świętowali go hucznie - tańcząc,
przyrzekając sobie miłość w zagajnikach brzozowych, biesiadując.
To także najszczęśliwszy czas na zawieranie małżeństw.
Po dziś dzień spotyka się zwyczaj skakania przez brzozową miotłę Młodej Pary,
co ma przypieczętować zaślubiny.
uznawali czas kwitnienia brzóz za czas szczęśliwy i świętowali go hucznie - tańcząc,
przyrzekając sobie miłość w zagajnikach brzozowych, biesiadując.
To także najszczęśliwszy czas na zawieranie małżeństw.
Po dziś dzień spotyka się zwyczaj skakania przez brzozową miotłę Młodej Pary,
co ma przypieczętować zaślubiny.
Czarodziejskimi brzozowymi gałązkami wypędzano złe duchy,
"zamawiało" się choroby, pozbywało złej energii.
Dotykanie pnia brzozy dodaje pozytywnej energii i jonizuje ujemnie - co udowodniono naukowo - dlatego też niektórym zdarza się zobaczyć mnie przytuloną do tego drzewa... ;-)
Najokazalszą brzozą brodawkową (najpopularniejsza odmiana) w Polsce
jest drzewo rosnące w Gdańsku - Oliwie.
Ma ponad 180 lat, 26 metrów wysokości i 320cm w obwodzie! :-)
Na południu Polski spotkać można brzozę czarną.
Osobliwością przyrodniczą jest odkryta w okolicach Ojcowa w 1805 roku brzoza ojcowska.
W naszym kraju występują również brzozy karpackie, niskie i karłowate.
Jednak najczęściej spotykanymi są brzozy brodawkowe i brzozy omszone.
jest drzewo rosnące w Gdańsku - Oliwie.
Ma ponad 180 lat, 26 metrów wysokości i 320cm w obwodzie! :-)
Na południu Polski spotkać można brzozę czarną.
Osobliwością przyrodniczą jest odkryta w okolicach Ojcowa w 1805 roku brzoza ojcowska.
W naszym kraju występują również brzozy karpackie, niskie i karłowate.
Jednak najczęściej spotykanymi są brzozy brodawkowe i brzozy omszone.
Brzozy dotyczy również jedna z naszych rodzimych legend - o "Brzozie Mickiewicza".
Podobno poeta, na pożegnanie ukochanej Maryli, posadził niedaleko jeziora Świteź młodą brzozę.
Po wielu latach, już po śmierci Mickiewicza, wiekowe drzewo roztrzaskał piorun.
Dziewczęta z okolicznych wsi wierzą, że brzoza nadal gdzieś stoi, a ta z nich, która ją odszuka,
zyska szczęście i urodzi syna, którym zostanie wielkim poetą.
Niektóre z nich próbują swoich sił i podczas Kupalnocki,
zamiast kwiatu paproci, szukają brzozy...
Podobno poeta, na pożegnanie ukochanej Maryli, posadził niedaleko jeziora Świteź młodą brzozę.
Po wielu latach, już po śmierci Mickiewicza, wiekowe drzewo roztrzaskał piorun.
Dziewczęta z okolicznych wsi wierzą, że brzoza nadal gdzieś stoi, a ta z nich, która ją odszuka,
zyska szczęście i urodzi syna, którym zostanie wielkim poetą.
Niektóre z nich próbują swoich sił i podczas Kupalnocki,
zamiast kwiatu paproci, szukają brzozy...
Uff....rozpisałam się, a brzozowa miotełka czeka, by nią dom wymieść z nieproszonych gości...
Brzozowy wisiorek i pierścionek to kolejna odsłona cyklu "Natura".
Tym razem srebro oksydowane na kolorowo i wypolerowane.
Obrączka pierścionka jest jak delikatna tęcza - od złotych przez zielone, niebieski i fioletowe odcienie. :-)
Uściski!
K.
Brzozowy wisiorek i pierścionek to kolejna odsłona cyklu "Natura".
Tym razem srebro oksydowane na kolorowo i wypolerowane.
Obrączka pierścionka jest jak delikatna tęcza - od złotych przez zielone, niebieski i fioletowe odcienie. :-)
Uściski!
K.
